Van waaruit doe je wat je doet?

---

Carl Jung maakte bijvoorbeeld onderscheid tussen het ego en het Zelf.
Het ego is wie we in het dagelijks leven zijn, gevormd door ervaringen, opvoeding en keuzes. 

Het Zelf omvat veel meer dan ons bewuste ik. Het draagt ook ons onbewuste in zich, alles wat we nog niet kennen of zien van onszelf. Jung zag het leven als een proces waarin het ego zich steeds meer afstemt op dat grotere geheel. Een proces van heelwording en integratie, dat hij individuatie noemde. 

James Hillman sprak over de daimon: een beeld voor de innerlijke richting die we vanaf onze geboorte met ons meedragen. Niet als een vastliggend pad, maar eerder als "herinnering" aan wat geleefd wil worden. Zoals de eikel die de volledige eik al in zich draagt voordat er een boom te zien is. 

Viktor Frankl zag dat betekenis juist ontstaat in contact met de wereld: ons werk, in contact met mensen. Hoe we omgaan met wat het leven ons brengt. 

Voor mij vullen ze elkaar aan. Er is iets in ons dat zich wil ontvouwen. En dat gebeurt juist in de wisselwerking tussen binnen en buiten. Tussen stilte, zijn en doen. 

We zijn vaak erg druk met doen; een volle “to do list”, nog iets oplossen, nog iets afmaken, nog even doorgaan. 

Daar is niets mis mee. De vraag is alleen: van waaruit doe je wat je doet?

Daarom is het zo waardevol om regelmatig stil te worden. Om weer te voelen wat geleefd wil worden. Wat door jou heen wil stromen.

Ruimte maken voor wat al in je aanwezig is. Dan krijgt doen een andere kwaliteit. Minder vanuit moeten, meer vanuit iets dat vanzelf stroomt.