Een kat, languit op een muurtje. Een hand die naar hem toe reikt.
Het beeld doet denken aan Michelangelo's fresco op het plafond van de Sixtijnse Kapel.

Maar bij mij kwam Django meteen voorbij, mijn mooie, bijzondere zwarte kat die er helaas niet
meer is.

Django was volledig zichzelf. Eigenlijk geldt dat voor alle katten. Katten vragen zich niet af of ze wel genoeg zijn. Een kat verontschuldigt zich nooit voor zijn dutjes op schoot of midden op de keukenvloer in de zon. Ze zijn gewoon kat.

Kijk naar de natuur; de zon schijnt. De lindebomen voor mijn huis groeien zo hoog en breed als ze kunnen. Ze houden zich niet in uit angst misschien te veel schaduw te geven. De rozen in mijn tuin bloeien en geuren. De merels hiervoor zingen zonder zich af te vragen wat andere vogels ervan vinden.

De natuur geeft uitdrukking aan wat ze is. Moeiteloos. Ze hoeft zich niet te bewijzen of in te houden.

Dat vrije, ongeremde stromen noemde de legendarische danseres en choreografe Martha Graham "het kanaal openhouden".

Volgens haar draagt ieder mens een unieke levenskracht in zich die zich wil uitdrukken.Dat beeld spreekt me aan. Ruimte maken voor wat er al ís, voor wie we al zijn.

Maar wie of wat is dat eigenlijk, dat zelf? Wat betekent jezelf zijn?

(Lees hieronder verder)

""Logica brengt je van A naar B, verbeelding brengt je overal"
-Albert Einstein
 
Verbeelding is essentieel; voor vernieuwing, creatieve oplossingen, het zien van mogelijkheden en voor groots dromen. Jammer genoeg wordt er soms te eenzijdig
waarde gehecht aan rationeel denken en logica, terwijl verbeelding wordt "weggezet" als
iets voor kinderen of kunstenaars.

Als kind hadden we de verwondering, de openheid, die als volwassene in het dagelijks leven soms verloren lijkt te gaan in een wereld waar het vaak vooral om efficiënt, nuchter en zakelijk gaat.

Jammer genoeg kunnen we daarmee vast komen te zitten in patronen en dingen doen omdat het nu eenmaal "zo hoort". En staan we minder open voor nieuwe mogelijkheden die het leven juist rijker maken.

Maar verbeelding is geen luxe én wordt door de hele menselijke geschiedenis gezien als toegangspoort tot diepere lagen van onszelf en de werkelijkheid.

Boodschappen van de ziel
Carl Jung zag de verbeelding als poort naar het onbewuste. In dromen, innerlijke beelden en symbolen herkende hij boodschappen van de ziel. Zijn methode van actieve imaginatie; het bewust in gesprek gaan met beelden die uit je binnenwereld opkomen, geeft toegang tot een dieper weten.

De Droomtijd
Voor de Aboriginals verwijst de Droomtijd/the Dreaming (Tjukurpa) naar het oerverhaal van de schepping. De tijd waarin de voorouders (ancestral beings) de wereld droomden en vormgaven.
Maar de Droomtijd is ook verleden, heden én toekomst. Een spirituele werkelijkheid waaruit alles voortkomt, een tijd buiten de tijd, De Droomtijd wordt niet gezien als fantasie of verbeelding, maar als een dimensie die "echter" wordt ervaren dan het dagelijks leven en waarmee verbinding mogelijk is via onder meer via rituelen, verhalen en dromen. 

Sjamanisme
Ook het sjamanisme maakt geen onderscheid tussen het "werkelijke" en het "ingebeelde". De sjamaan, als bemiddelaar tussen de zichtbare en de spirituele wereld, gebruikt ritme, rituelen of stilte om in trance toegang te krijgen tot andere bewustzijnsniveaus. Deze reizen zijn bedoeld om heling, inzicht of kracht te brengen. 

Verbeelding is dus niet zomaar dagdromen, maar een ingang tot diepere lagen van onszelf.

Precies dáár sluit regressiewerk bij aan: via beelden, gevoelens en innerlijke belevingen krijg je toegang tot ervaringen die vaak buiten ons bewuste liggen.

Patronen worden zichtbaar, emoties kunnen worden doorleefd, onvermoede krachtbronnen ontdekt en je vindt jouw eigen antwoorden op vragen die je mogelijk al lang meedraagt.

In veel tradities symboliseert de adelaar de verticale verbinding tussen het aardse en het spirituele. Als krachtdier helpt hij ons om boven het alledaagse uit te stijgen, helderheid te vinden en onze innerlijke kracht aan te spreken. Hij herinnert ons eraan om het grotere geheel te zien, beperkende patronen los te laten en met vertrouwen ons eigen pad te volgen.

We dragen allemaal een ‘rugzak’ mee: goed gevuld met ervaringen uit onze jeugd, opvoeding, culturele invloeden en oude overtuigingen. Waaronder beperkende invloeden en overtuigingen. Veel daarvan is onbewust maar stuurt wél ons gedrag, onze keuzes- en hoe vrij we ons voelen.

De adelaar herinnert ons eraan dat het mogelijk is om zicht te krijgen op deze beperkende patronen – én er ruimte in te creëren.

Hij helpt om met afstand en helderheid naar ons leven te kijken. Niet om te ontsnappen uit de werkelijkheid, maar juist om vanuit een ruimer perspectief én de verbinding met iets groters inzicht te krijgen. En dat inzicht vervolgens te verankeren in ons dagelijks leven.

Zo ontstaat steeds meer ruimte, vrij van herhaling en verstrikking, om bewuste keuzes te maken, te handelen vanuit rust en helderheid- en je leven vorm te geven in verbinding met je innerlijk kompas.

Misschien is het een mooi moment om de kwaliteiten van de adelaar (meer) uit te nodigen in je leven? Ik help je daar graag bij! 

De Nederlandse cardioloog Pim van Lommel deed jarenlang onderzoek naar bijna-doodervaringen bij patienten die een hartstilstand hadden overleefd. in 2007 kwam zijn boek  "Eindeloos Bewustzijn" uit. Op basis van jarenlang wetenschappelijk onderzoek stelt hij dat ons bewustzijn niet altijd samenvalt met het functioneren van onze hersenen en dat het los van het lichaam ervaren kan worden. 

Via onderstaande link kun je de documentaire 'Eindeloos Bewustzijn' © EMS FILMS, van regisseur
Mark Verkerk  (Buddha's Lost Children, De Nieuwe Wildernis) bekijken.