Een kat, languit op een muurtje. Een hand die naar hem toe reikt.
Het beeld doet denken aan Michelangelo's fresco op het plafond van de Sixtijnse Kapel.

Maar bij mij kwam Django meteen voorbij, mijn mooie, bijzondere zwarte kat die er helaas niet
meer is.

Django was volledig zichzelf. Eigenlijk geldt dat voor alle katten. Katten vragen zich niet af of ze wel genoeg zijn. Een kat verontschuldigt zich nooit voor zijn dutjes op schoot of midden op de keukenvloer in de zon. Ze zijn gewoon kat.

Kijk naar de natuur; de zon schijnt. De lindebomen voor mijn huis groeien zo hoog en breed als ze kunnen. Ze houden zich niet in uit angst misschien te veel schaduw te geven. De rozen in mijn tuin bloeien en geuren. De merels hiervoor zingen zonder zich af te vragen wat andere vogels ervan vinden.

De natuur geeft uitdrukking aan wat ze is. Moeiteloos. Ze hoeft zich niet te bewijzen of in te houden.

Dat vrije, ongeremde stromen noemde de legendarische danseres en choreografe Martha Graham "het kanaal openhouden".

Volgens haar draagt ieder mens een unieke levenskracht in zich die zich wil uitdrukken.Dat beeld spreekt me aan. Ruimte maken voor wat er al ís, voor wie we al zijn.

Maar wie of wat is dat eigenlijk, dat zelf? Wat betekent jezelf zijn?

(Lees hieronder verder)

Voelen is waar het uiteindelijk altijd op neerkomt. Of dat nu in Egypte is of in het dagelijks leven. Voelen...niet wegduwen. Bewust aanwezig zijn bij wat er is. Vaak is dat precies wat al beweging geeft, dan kan het weer stromen. Voelen is het begin van transformatie.  

Maar dat is soms makkelijker gezegd dan gedaan. Want veel van ons leren van jongs af aan om bepaalde emoties weg te stoppen en vooral vanuit ons hoofd te leven.

Karla McLaren* stelt dat alle emoties boodschappers zijn. Ze zijn niet goed of slecht. Ze brengen je informatie, energie en intelligentie, over jezelf en de wereld om je heen.

Zij benoemt vier sleutels om beter met je emoties te leren werken:

• Verwelkom alle emoties gelijkwaardig. Geen enkele emotie is goed of slecht; ze hebben állemaal iets waardevols te brengen. Ook al kan de manier waarop je met emoties omgaat een positieve of negatieve uitkomst hebben, de emoties zelf zijn niet goed of slecht. 
• Begrijp dat emoties in verschillende intensiteiten komen. Soms heel zacht en nauwelijks merkbaar, soms overduidelijk aanwezig. Hoe beter je ze leert herkennen en benoemen, ook in de zachte verschijningsvorm, hoe meer je er mee kunt. 
• Weet dat je meerdere emoties tegelijk kunt voelen. Dat is heel normaal en menselijk; emoties werken vaak in combinaties.
• Leer je emoties te kanaliseren. Niet alleen uiten óf onderdrukken, maar met aandacht voelen en luisteren naar wat ze je willen zeggen en er vervolgens mee werken. Je hebt altijd meer opties dan je denkt.

Een voorbeeld; boosheid. De meeste mensen herkennen boosheid pas als het al behoorlijk intens is geworden. Maar boosheid dient zich vaak al veel eerder aan, soms subtiel, zacht, bijna fluisterend. Een lichte irritatie. Een gevoel dat iets niet klopt. Dát is de uitnodiging om al iets te doen; misschien een grens te stellen, je uit te spreken, voor jezelf op te komen.

Wacht je te lang, dan wordt het moeilijker! Onderdruk je de boosheid, dan verlies je je grenzen (en daarmee ook de verbinding met jezelf!). Dat kan op den duur leiden tot apathie of zelfs depressie. Maar explosief uiten werkt ook niet: dat schendt de grenzen van anderen en leidt tot isolatie.

De kunst zit hem in het midden: kanaliseren. Vóel de irritatie, de boosheid, grond jezelf en spreek je waarheid uit. Boosheid brengt ook de kracht die nodig is om eerlijk en kwetsbaar te zijn. Niet om te exploderen, maar om je uit te spreken. Respectvol naar jezelf én naar de ander. Zo herstel je jouw grens zónder de grenzen van anderen te overschrijden. Dat beschermt jezelf én je relaties.
 
“Emotions are the language of the soul”
Karla McLaren M.Ed.
award-winning author, social science researcher, and empathy pioneer

Tijdens een vliegreis krijgen we altijd dezelfde instructie: zet éérst je eigen zuurstofmasker op, voordat je een ander helpt. Want als jij buiten bewustzijn raakt, kun je niemand meer helpen.

Je herkent het misschien wel; in de hectiek van het dagelijkse leven zijn we soms vooral bezig met onze "to do list", zorgen voor anderen, resultaten behalen...

Maar vergeet alsjeblieft niet óók tijd voor jezelf in te ruimen. Zeker in drukke of stressvolle tijden is zelfzorg extra belangrijk. 

Even stilstaan, voldoende slapen, bewegen, ontspannen en tijd nemen voor iets wat je oplaadt. Dat is niet egoïstisch, maar een investering in je gezondheid, veerkracht en óók in je vermogen om er voor anderen te zijn.

Zelfzorg betekent ook dat je eerlijk en vooral met compassie naar jezelf kijkt (en voelt). Misschien spelen er oude patronen, overtuigingen of (onverwerkte) ervaringen.die je blijven beïnvloeden.

Het kan heel helpend zijn om daar met begeleiding bij stil te staan. Jezelf de tijd en ruimte geven voor inzicht en verwerking zodat je oude ballast kan loslaten en meer rust en vrijheid ervaren.

In regressiewerk gaat het niet alleen om het bevrijden van "restanten uit het verleden" die we in het hier en nu nog (onbewust) met ons meedragen.

Exploreren van bijvoorbeeld vorige levens is een bijzondere en helende ervaring en kan veel bijdragen aan verdere persoonlijke ontwikkeling en bewustwording.

Een sessie kan ook gebruikt worden om (verborgen) talenten en krachtbronnen te mobiliseren. Het is voor de effectiviteit van dit werk niet nodig om in vorige levens "te geloven".

""Logica brengt je van A naar B, verbeelding brengt je overal"
-Albert Einstein
 
Verbeelding is essentieel; voor vernieuwing, creatieve oplossingen, het zien van mogelijkheden en voor groots dromen. Jammer genoeg wordt er soms te eenzijdig
waarde gehecht aan rationeel denken en logica, terwijl verbeelding wordt "weggezet" als
iets voor kinderen of kunstenaars.

Als kind hadden we de verwondering, de openheid, die als volwassene in het dagelijks leven soms verloren lijkt te gaan in een wereld waar het vaak vooral om efficiënt, nuchter en zakelijk gaat.

Jammer genoeg kunnen we daarmee vast komen te zitten in patronen en dingen doen omdat het nu eenmaal "zo hoort". En staan we minder open voor nieuwe mogelijkheden die het leven juist rijker maken.

Maar verbeelding is geen luxe én wordt door de hele menselijke geschiedenis gezien als toegangspoort tot diepere lagen van onszelf en de werkelijkheid.

Boodschappen van de ziel
Carl Jung zag de verbeelding als poort naar het onbewuste. In dromen, innerlijke beelden en symbolen herkende hij boodschappen van de ziel. Zijn methode van actieve imaginatie; het bewust in gesprek gaan met beelden die uit je binnenwereld opkomen, geeft toegang tot een dieper weten.

De Droomtijd
Voor de Aboriginals verwijst de Droomtijd/the Dreaming (Tjukurpa) naar het oerverhaal van de schepping. De tijd waarin de voorouders (ancestral beings) de wereld droomden en vormgaven.
Maar de Droomtijd is ook verleden, heden én toekomst. Een spirituele werkelijkheid waaruit alles voortkomt, een tijd buiten de tijd, De Droomtijd wordt niet gezien als fantasie of verbeelding, maar als een dimensie die "echter" wordt ervaren dan het dagelijks leven en waarmee verbinding mogelijk is via onder meer via rituelen, verhalen en dromen. 

Sjamanisme
Ook het sjamanisme maakt geen onderscheid tussen het "werkelijke" en het "ingebeelde". De sjamaan, als bemiddelaar tussen de zichtbare en de spirituele wereld, gebruikt ritme, rituelen of stilte om in trance toegang te krijgen tot andere bewustzijnsniveaus. Deze reizen zijn bedoeld om heling, inzicht of kracht te brengen. 

Verbeelding is dus niet zomaar dagdromen, maar een ingang tot diepere lagen van onszelf.

Precies dáár sluit regressiewerk bij aan: via beelden, gevoelens en innerlijke belevingen krijg je toegang tot ervaringen die vaak buiten ons bewuste liggen.

Patronen worden zichtbaar, emoties kunnen worden doorleefd, onvermoede krachtbronnen ontdekt en je vindt jouw eigen antwoorden op vragen die je mogelijk al lang meedraagt.